فرقلغتنامه دهخدافرق . [ ف َ رِ ] (ع ص ) آنکه بترسد از چیزی . (منتهی الارب ). شدیدالفزع . (اقرب الموارد). || نبت فرق ؛ گیاه ریزه که زمین را نپوشاند. (منتهی الارب ).
فرقلغتنامه دهخدافرق . [ ف ُ ] (ع اِ) آنچه فرق کنند به وی میان حق و باطل . (منتهی الارب ). || ظرف . (اقرب الموارد). || (اِخ ) قرآن . (منتهی الارب ). فرقان . رجوع به فرقان شود.
فرقفرهنگ مترادف و متضاد۱. تارک، هباک، چکاد، راس، سر، کله ۲. اختلاف، امتیاز، تباین، تفاوت، تمایز، توفیر ۳. قله، نوک
فرق گذاشتنلغتنامه دهخدافرق گذاشتن . [ ف َ گ ُ ت َ ] (مص مرکب ) فرق کردن . تفاوت قائل شدن . به اختلاف و تفاوت دو چیز توجه یافتن . رجوع به فرق و فرق کردن شود.
فرق کردنلغتنامه دهخدافرق کردن . [ ف َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) تفاوت داشتن چیزی با چیز دیگر. فرق داشتن . رجوع به فرق داشتن شود. || تفاوت قائل شدن میان دو چیز یا دو کس . کسی یا چیزی را بر