فرخةلغتنامه دهخدافرخة. [ ف َ خ َ ] (ع اِ) سنان پهن . (منتهی الارب ). سنان عریض . (اقرب الموارد). || مؤنث فَرْخ . ج ، فِراخ . (اقرب الموارد).
فرخه سرلغتنامه دهخدافرخه سر. [ ف َ خ َ س َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش مراوه تپه ٔ شهرستان گنبدقابوس ، واقع در 12هزارگزی خاور مراوه تپه و کنار رودخانه ٔ اترک . (از فرهنگ جغرافیایی
فرخه سنگلغتنامه دهخدافرخه سنگ . [ ف َ خ َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ماروسک بخش سرولایت شهرستان نیشابور، واقع در سی هزارگزی جنوب خاوری چگینه بالا. ناحیه ای است کوهستانی ، معتدل
فرخه سرلغتنامه دهخدافرخه سر. [ ف َ خ َ س َ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش مراوه تپه ٔ شهرستان گنبدقابوس ، واقع در 12هزارگزی خاور مراوه تپه و کنار رودخانه ٔ اترک . (از فرهنگ جغرافیایی
فرخه سنگلغتنامه دهخدافرخه سنگ . [ ف َ خ َ س َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ماروسک بخش سرولایت شهرستان نیشابور، واقع در سی هزارگزی جنوب خاوری چگینه بالا. ناحیه ای است کوهستانی ، معتدل
ابوالهیثملغتنامه دهخداابوالهیثم . [ اَ بُل ْ هََ ث َ ] (ع اِ مرکب ) عقاب . (دهار) (المرصع) (مهذب الاسماء). آله . و صاحب المرصع اضافه می کند: و الهیثم فرخه ؛ ای فرخ العقاب و قیل َ هو
اشرفلغتنامه دهخدااشرف . [ اَ رَ ] (ع ن تف ) شریفتر. مهتر.- اشرف مخلوقات ؛ آدمی . || گاه عنوان و صفت شخص یا مکان مقدس باشد: حضرت اشرف . جناب اشرف . نجف اشرف . || بلندتر از هر چی