فتوحیلغتنامه دهخدافتوحی . [ ف َ ] (اِ) جامه ای که بر سینه پوشند، و به عربی آن را صُدَیر گویند. (آنندراج از نفائس اللغات ).
فتوحی مروزیلغتنامه دهخدافتوحی مروزی . [ ف َ ی ِ م َرْ وَ ] (اِخ ) اثیرالدین . رجوع به اثیرالدین شود.
فتوحی مروزیلغتنامه دهخدافتوحی مروزی . [ ف َ ی ِ م َرْ وَ ] (اِخ ) اثیرالدین . رجوع به اثیرالدین شود.
اثیرالدینلغتنامه دهخدااثیرالدین . [ اَ رُدْ دی ] (اِخ ) فتوحی مروزی ملقب به شرف الحکماء. عوفی در لباب الالباب ج 2 ص 148 گوید: او از معاریف و مشاهیر مرو بود... نظم بانظام او در غایت ذ
شرف الحکماءلغتنامه دهخداشرف الحکماء. [ ش َ رَ فُل ْ ح ُ ک َ ] (اِخ ) اثیرالدین فتوحی مروزی . (یادداشت مؤلف ). رجوع به اثیرالدین شود.
ازبرمفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= ازبر: ◻︎ از مصحف تندی و درشتی نه همانا / یک سوره برآید که تو ازبرم نداری (فتوحی: لغتنامه: ازبرم).
غاویللغتنامه دهخداغاویل . (اِخ ) مؤلف مجمل التواریخ و القصص ذیل عنوان : «ذکر شارستان زرین و روئین » پس از شرحی درباره ٔ ظهور ملک فتوحی از ملوک مصر و یافتن شهر مفقود زرّین و آباد