فتوةلغتنامه دهخدافتوة. [ ف ِت ْ وَ ] (ع اِ) ج ِ فتی .(منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به فَتی ̍ شود.
فتوتفرهنگ انتشارات معین(فُ تُ وَّ) [ ع . فتوة ] (اِمص .) 1 - جو ا نی . 2 - جوانمردی ، کرم ، بخشندگی . ؛ ~نامه کتابی که در آن اصول و آداب فتوت نوشته شده است .
احمد خضرویهلغتنامه دهخدااحمد خضرویه . [ اَ م َ دِ ؟ ] (اِخ ) ابوحامد احمدبن خضرویه ٔبلخی . یکی از مشایخ و بزرگان متصوفه ٔ خراسان . او معاصر بایزید بسطامی و یحیی بن معاذ رازی بود و با ه
فتیلغتنامه دهخدافتی . [ ف َ تا ] (ع ص ، اِ) جوان . (منتهی الارب ). جوان نورسیده . (اقرب الموارد). ج ، فتیان ، فِتْیة، فِتْوة، فُتُو، فُتی ّ. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) : گفت