26 فرهنگ

135 مدخل


فتوا

fa(e)tvā

نظر یا رٲی فقیه و مجتهد در احکام شرعی.
⟨ فتوا دادن: (مصدر لازم) صدور رٲی و نظر فقهی از جانب فقیه در مورد یک حُکم شرعی.
⟨ فتوا گرفتن: (مصدر لازم) پرسیدن رٲی و نظر فقیه دربارۀ یک مسئلۀ شرعی.

دادستان

اجازه، حکم، رای، فتوی

adjudication, decree, dictum