غژملغتنامه دهخداغژم . [ غ ُ ] (اِ مرکب ) به معنی غژب است که دانه ٔ انگور از خوشه جداشده ٔ شیره دار تازه باشد. (برهان قاطع) (آنندراج ). به معنی غژب . (جهانگیری ). دانه ٔانگور که
غژمفرهنگ انتشارات معین(غُ) (اِ.) هر دانة میوة انگور که به خوشه متصل است ، یک عدد از میوة انگور که به خوشه متصل است ، یک حبه انگور؛ غژمه ، حبه ، گله ، غجمه نیز گویند.
غژمفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهدانۀ انگوری که از خوشه جدا شده باشد: ◻︎ آن خوشه بین چنانکه یکی خیک پرنبید / سربسته و نبرده بدو دست هیچکس ـ بر گونهٴ سیاهی چشم است غژم او / هم بر مثال مردمک چ
غژمهلغتنامه دهخداغژمه . [ غ ُ م َ / م ِ ] (اِ) یا غجمه . در تداول خراسانیان دانه ٔ انگور: دستش مزن غژمه مره ؛ یعنی غژمه میشود، دانه دانه میشود. رجوع به غجمه شود.
غژمهلغتنامه دهخداغژمه . [ غ ُ م َ / م ِ ] (اِ) یا غجمه . در تداول خراسانیان دانه ٔ انگور: دستش مزن غژمه مره ؛ یعنی غژمه میشود، دانه دانه میشود. رجوع به غجمه شود.
غجم-هلغتنامه دهخداغجم-ه . [غ ُ م َ / م ِ ] (اِ) غُژم ، در تداول خراسانیان دانه . حب . گلّه . حبه . حبه ٔ انگور: انگورها را لفتش مده غجمه مره . یا دستش نزن غجمه مره . (به لهجه ٔ خ