غصه خوردنلغتنامه دهخداغصه خوردن . [ غ ُص ْ ص َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) غم و اندوه خوردن . غم و اندوه را در دل پنهان کردن و اظهار وی نکردن . (ناظم الاطباء). رجوع به غصه شود : باز
غصه خوردنگویش خلخالاَسکِستانی: qursa hard.e دِروی: qursa hard.en شالی: qursa hard.an کَجَلی: qossa hard.an کَرنَقی: zəra xwoard.an کَرینی: zəra xwoard.an کُلوری: qursa hard.an گیل
غصه خوردنگویش کرمانشاهکلهری: xwesa xwârden گورانی: xwesa xwârden سنجابی: xwesa xwârden کولیایی: xwesa xwârden زنگنهای: xwesa xwârden جلالوندی: xwesa hoârden زولهای: xwesa hoârden ک
غُصَّةٍفرهنگ واژگان قرآنتردد لقمه در حلق به طوري که خورنده نتواند به راحتي آن را فرو ببرد (عبارت "طَعَاماً ذَا غُصَّةٍ " يعني غذايي گلوگير)
غصهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. حزن؛ اندوه.۲. [قدیمی] آنچه در گلوگیر گیر کند. غصه خوردن: (مصدر لازم) غم و اندوه را در دل نگهداشتن؛ غم خوردن. غصه داشتن: (مصدر لازم) = غصه خوردن غصه دادن: (م
جوزاکلغتنامه دهخداجوزاک .[ ج َ / جُو ] (اِمص ) غصّه خوردن و اندوهگین شدن . (برهان ) (آنندراج ). از جوز (جوزیدن ) + َاک (پسوند) نظیر خوراک ، پوشاک ، سوزاک . (از حاشیه ٔ برهان چ مع
دل خوردنلغتنامه دهخدادل خوردن . [ دِ خوَر / خُر دَ ] (مص مرکب ) غم و غصه خوردن . (از آنندراج ). || غذای روحانی خوردن . خوراک از حقایق و معانی ساختن . با حقیقت سروکار داشتن . (فرهنگ
غم خوردنلغتنامه دهخداغم خوردن .[ غ َ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) اندوه خوردن . غم بردن . غم کشیدن . انده کشیدن . غصه خوردن : که چون باد بر ما همی بگذردخردمند مردم چرا غم خورد. فردو