غالیهلغتنامه دهخداغالیه . [ ی َ ] (اِخ ) (جندالَ ...) جندالغالیه چنانکه طبری نوشته بر لشکریان هزیمت یافته ٔ محمد امین اطلاق شده است : از آن هزیمتیان پنج هزار مرد به بغداد شدند نز
غالیهلغتنامه دهخداغالیه . [ ی َ ] (اِخ ) بنت ابوجعفر منصور عبداﷲبن محمدبن علی بن عبداﷲبن عباس متوفی بسال 158 هَ . ق . صاحب عقدالفرید آرد: او را کنیزکان (امهات اولاد) فرزندانی بدی
غالیهلغتنامه دهخداغالیه . [ ی َ ] (اِخ ) سلیم بن میخائیل (1851-1917 م .)یکی از معلمان علم حساب دفترداری در شهر بیروت . وی از سال 1870 تا سال 1914 م . بدین شغل ادامه داده است . او
غالیهلغتنامه دهخداغالیه . [ ی َ ] (اِخ ) فرقه ای از مذهب شیعه و آنان نه صنف بوده اند: کاملیة، سبائیة، منصوریة، غرابیة، طباریة، بَزَیغیَّة، یعفوریة، غمامیة، اسماعیلیة یا باطنیة. (
غالیةلغتنامه دهخداغالیة. [ ی َ ] (ع ص ) تأنیث غالی . گران . (از المنجد). رجوع به غالی شود. || (اِ) ترکیباتی است از بوی خوش . ج ، غوالی . (اقرب الموارد). بوی خوشی است مرکب از مشک
غالیه اندایهلغتنامه دهخداغالیه اندایه . [ ی َ / ی ِ اَ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) آلتی که بدان غالیه اندایند بر اندام : بامچه اندودن ... را بدوغ خواست ز من غالیه اندایه ...سوزنی .
غالیه سودنلغتنامه دهخداغالیه سودن . [ ی َ / ی ِ دَ ] (مص مرکب ) خوشبوی ساختن . عطاری . غالیه سایی : چون شب از نافه های مشک سیاه غالیه سود بر عماری ماه . نظامی .زمین در مشک پیمودن بخرو
غالیه کوهلغتنامه دهخداغالیه کوه . [ ی َ ] (اِخ ) از باصفاترین جبال بختیاری و بسیار سبز و خرم و دارای پرندگان و حیوانات شکاری و خرس و پلنگ و در چند نقطه ٔ آن معادن زغال و گوگرد و نفت
غالیه اندودهلغتنامه دهخداغالیه اندوده . [ ی َ / ی ِ اَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) سیاه . آنچه به غالیه اندوده باشد : این غول روی بسته ٔ کوته نظرفریب دل میبرد به غالیه اندوده چادری .سعدی .
غالیةلغتنامه دهخداغالیة. [ ی َ ] (ع ص ) تأنیث غالی . گران . (از المنجد). رجوع به غالی شود. || (اِ) ترکیباتی است از بوی خوش . ج ، غوالی . (اقرب الموارد). بوی خوشی است مرکب از مشک
غالیه اندایهلغتنامه دهخداغالیه اندایه . [ ی َ / ی ِ اَ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) آلتی که بدان غالیه اندایند بر اندام : بامچه اندودن ... را بدوغ خواست ز من غالیه اندایه ...سوزنی .
غالیه سودنلغتنامه دهخداغالیه سودن . [ ی َ / ی ِ دَ ] (مص مرکب ) خوشبوی ساختن . عطاری . غالیه سایی : چون شب از نافه های مشک سیاه غالیه سود بر عماری ماه . نظامی .زمین در مشک پیمودن بخرو
غالیه کوهلغتنامه دهخداغالیه کوه . [ ی َ ] (اِخ ) از باصفاترین جبال بختیاری و بسیار سبز و خرم و دارای پرندگان و حیوانات شکاری و خرس و پلنگ و در چند نقطه ٔ آن معادن زغال و گوگرد و نفت
غالیه اندودهلغتنامه دهخداغالیه اندوده . [ ی َ / ی ِ اَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) سیاه . آنچه به غالیه اندوده باشد : این غول روی بسته ٔ کوته نظرفریب دل میبرد به غالیه اندوده چادری .سعدی .