عمرهفرهنگ انتشارات معین(عُ مْ رِ) [ ع . عمرة ] (اِ.) از اقسام حج که اعمال آن کمتر از حج تمتع می باشد.
عمرهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهنوعی حج که اعمال آن کمتر از حج تمتع یا حج اکبر و عبارت از احرام، طواف، و سعی بین صفا و مروه است؛ حج اصغر.
امرهلغتنامه دهخداامره . [ اَ رَ ] (اِخ ) از دههای نماز ستاق است . (از سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص 110 متن انگلیسی و ص 149 ترجمه ٔ فارسی ).
امرهلغتنامه دهخداامره . [ اَ رَ ه ْ ] (ع ص ) شراب امره ؛ شراب ناب و خالص . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || رجل امره ؛ مرد تباه چشم از نکشیدن سرمه . (ناظم الاطباء) (از منتهی ال
آمرهلغتنامه دهخداآمره . [ م ِ رَ ] (ع مص ، اِ) مصدر است از اَمر، چون عافیت و عاقبت و خاتمه . فرمان . فرمان دادن . امر. ج ، اوامر . || (ص ) تأنیث آمِر. ج ، آمِرات .
آمرهواژهنامه آزادآمُرِه؛ نام روستایی است از توابع شهرستان خلجستان استان قم در 86 کیلومتر غرب شهر قم. با تفرش 25 کیلومتر و با آشتیان 30 کیلومتر فاصله دارد. اهالی آن به گویش آمره
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (اِخ ) بنت نعمان بن بشر انصاریة. وی همسر مختار ثقفی و از زنان ادیب و شاعر بود. و بسال 67 هَ .ق . به امر مصعب بن زبیردر بین راه کوفه و حیرة بقتل
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (ع اِ) آنچه بر سر نهند از عمامه و کلاه و جز آن . || مهره ای که بدان میان سلک مروارید فصل کنند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).- ابوعمرة ؛ کنی
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ] (اِخ ) بنت اسعدبن اسامة. از قوم عمالقة. زوجه ٔ اول حضرت اسماعیل (ع ) بود که به امر ابراهیم (ع ) وی راطلاق گفت . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 1 ص
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (اِخ ) بنت افعی . از راویان حدیث بود و از ام سلمة روایت کرد. و عمار ذهبی از او روایت کرده است . (از تاج العروس ).
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (اِخ ) بنت حارث خزاعیة. از راویان حدیث از پیغمبر اسلام (ص ). و برادرزاده اش محمدبن حارث از او روایت کرده است . رجوع به الاستیعاب و اعلام النساء
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (اِخ ) بنت نعمان بن بشر انصاریة. وی همسر مختار ثقفی و از زنان ادیب و شاعر بود. و بسال 67 هَ .ق . به امر مصعب بن زبیردر بین راه کوفه و حیرة بقتل
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (ع اِ) آنچه بر سر نهند از عمامه و کلاه و جز آن . || مهره ای که بدان میان سلک مروارید فصل کنند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).- ابوعمرة ؛ کنی
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ] (اِخ ) بنت اسعدبن اسامة. از قوم عمالقة. زوجه ٔ اول حضرت اسماعیل (ع ) بود که به امر ابراهیم (ع ) وی راطلاق گفت . رجوع به حبیب السیر چ خیام ج 1 ص
عمره ٔ جمحیةلغتنامه دهخداعمره ٔ جمحیة. [ ع َ رَ ی ِ ج ُ م َ حی ی َ ] (اِخ ) از شاعران رسا و توانای عرب بود. و او را با ابودهبل قصه ای است که در اغانی آمده . رجوع به الاغانی و اعلام النس
عمرةلغتنامه دهخداعمرة. [ ع َ رَ ] (اِخ ) بنت افعی . از راویان حدیث بود و از ام سلمة روایت کرد. و عمار ذهبی از او روایت کرده است . (از تاج العروس ).