عمامهگویش خلخالاَسکِستانی: ammâma دِروی: ammâma شالی: ammâma کَجَلی: amâma کَرنَقی: ammâma کَرینی: ammâma کُلوری: ammâma گیلَوانی: amâna لِردی: amâma
عمامهگویش کرمانشاهکلهری: me:zar گورانی: me:zar سنجابی: me:zar کولیایی: me:zar زنگنهای: me:zar جلالوندی: me:zar زولهای: me:zar کاکاوندی: me:zar هوزمانوندی: me:zar
امامهلغتنامه دهخداامامه . [ اَم ْ ما م َ ] (اِخ ) (بالا و پایین ) دهی است ازدهستان لواسان کوچک بخش افجه ٔ شهرستان تهران ، واقع در ده هزارگزی شمال باختری گلندوک و پنج هزارگزی خاور
عمامةلغتنامه دهخداعمامة. [ع ِ م َ ] (ع اِ) زره خود که در زیر قلنسوه پوشند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مِغفَر. (از لسان العرب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغ
نخ عمامهلغتنامه دهخدانخ عمامه . [ن َ خ ِ ع َم ْ ما م َ / م ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نخ گروهه . (لغات فرهنگستان ). نخی که آن را گرد چیزی به شکل عمامه پیچیده باشند. مقابل نخ کلاف
عماره ٔ مذحجیلغتنامه دهخداعماره ٔ مذحجی . [ ع ُ رَ ی ِ م َ ح ِ ] (اِخ ) ابن علی بن احمد حکمی مذحجی یمنی شافعی ، مکنی به ابومحمد و ملقب به نجم الدین . فقیه و مورخ و شاعر یمن در قرن ششم هج
عمامةلغتنامه دهخداعمامة. [ع ِ م َ ] (ع اِ) زره خود که در زیر قلنسوه پوشند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مِغفَر. (از لسان العرب ) (از تاج العروس ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغ