عرابهلغتنامه دهخداعرابه . [ ع َرْ را ب َ / ب ِ ] (اِ) ارابه . وسیله ٔ نقلیه ٔ ساده که با چرخ حرکت کند. عرابه ٔ مصریان شامل صندوقی بود که بر تیره ای از چوب یا آهن قرار داشت . چرخه
ارابهلغتنامه دهخداارابه . [اَ را / اَرْ را ب َ / ب ِ ] (اِ) گردون . (برهان قاطع). گردونه . بارکش . گاری . گردون که از چوب سازند و بر آن بار کشند. صاحب بهار عجم گوید که ارابه به ا
ارابهواژهنامه آزادریشۀ کلمۀ ارابه از زبان ترکی است که به صورت آرابا، مرکب از آرا+با تلفظ می شود. "آرا" به معنی فاصله، و "با" ضمیر و به معنی فاصله پیماست. از کلمۀ آرا بسیاری کلمات
ارابهفرهنگ انتشارات معین(اَ رّ بِ) (اِ.) گاری با دو چرخ که از چوب می ساختند و برای حمل بار از آن استفاده می کردند.
عرابةلغتنامه دهخداعرابة. [ ع َ / ع ِ ب َ ] (ع اِ) فحش . || بدگوئی . (منتهی الارب ). || اسم است اعراب را. (آنندراج ) (منتهی الارب ). || فحش دهنده . (اقرب الموارد). ج ، عرابات .
عرابةلغتنامه دهخداعرابة. [ ع َرْ را ب َ ] (اِخ ) عرابة طبی از اعمال عکا به ساحل شام است . (معجم البلدان ).
عرابه چیلغتنامه دهخداعرابه چی . [ ع َرْ را ب َ/ ب ِ ] (ص مرکب ) آنکه عرابه راند. متصدی و راننده که عرابه (ارابه ) را هدایت کند. رجوع به عرابه شود.
عرابه چیلغتنامه دهخداعرابه چی . [ ع َرْ را ب َ/ ب ِ ] (ص مرکب ) آنکه عرابه راند. متصدی و راننده که عرابه (ارابه ) را هدایت کند. رجوع به عرابه شود.
عرابه رولغتنامه دهخداعرابه رو. [ ع َرْ را ب َ / ب ِ رَ / رُ ] (ص مرکب ) (راه ...) جاده ای که در آن عرابه سیر تواند کرد. راهی که در آن عرابه تواند رفتن . مقابل راه مالرو و پیاده رو و