عامرلغتنامه دهخداعامر. [ م ِ ] (اِخ ) ابن سعدبن مالک بن النخع از قحطان جد جاهلی است . (از الاعلام زرکلی ).
عامرلغتنامه دهخداعامر. [ م ِ ] (اِخ ) از قبائل عرب در جزائرند و مرکز آنها میان و هران و تلمسان است . (معجم قبائل العرب ).
عامرلغتنامه دهخداعامر. [ م ِ ] (اِخ ) بطنی است از آل ربیعه به شام و منزل و مأوای آنان در بادیة الشام است . (از معجم قبائل العرب ).
عامرلغتنامه دهخداعامر. [ م ِ ] (اِخ ) ابن ربیعةبن عامربن صعصعة از هوازن از عدنانیة. جد جاهلی است . (از الاعلام زرکلی ).
عامرلغتنامه دهخداعامر. [ م ِ ] (اِخ ) بطنی است از خفاجةبن عمربن عُقیل بن کعب بن ربیعةبن عامربن صعصعةبن معاویةبن بکربن هوازن بن منصوربن عکرمةبن خصفةبن قیس بن عیلان از عدنانیه . (
اعمرلغتنامه دهخدااعمر. [ اَ م َ ] (ع ن تف ) آبادان تر. (ناظم الاطباء). معمورتر. آبادتر. عامرتر. (یادداشت بخط مؤلف ): کان مجلس یوحنابن ماسویه اعمر مجلس کنت اراه بمدینةالسلام لمت
اعمرلغتنامه دهخدااعمر. [ اَ م ُ ] (ع اِ) ج ِ عَمرو، نام مرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ عَمرو که از اعلام عرب است . (از اقرب الموارد). عَمرون . عُمور. (اقرب الموارد).
عامر عنزیلغتنامه دهخداعامر عنزی . [ م ِ رِ ع َ ] (اِخ ) عامربن ربیعةبن کعب العنزی از صحابیان و ولات است . وی در تمام جنگها حضرت رسول را همراهی کرد و هم او را عثمان بن عفان در موقع مس
عامرةلغتنامه دهخداعامرة. [ م ِ رَ ] (ع ص ) مؤنث عامر. آبادکننده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). || معمور. آباد. || به مجاز، انباشته و پر : به اندک زمانی آن مال بسیار را بخزانه ٔ عا
عامریلغتنامه دهخداعامری . [ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ساحل بخش اهرم شهرستان بوشهر. واقع در 33 هزارگزی جنوب باختر اهرم در ساحل دریا، کنار راه ساحلی سابق . محلی است جلگه ٔ گرم
عامریلغتنامه دهخداعامری . [ م ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان لیراوی بخش دیلم شهرستان بوشهر. واقع در 12هزارگزی شمال دیلم و شش هزارگزی ساحل در کنار راه فرعی دیلم به هندیجان . محلی اس
عامر عنزیلغتنامه دهخداعامر عنزی . [ م ِ رِ ع َ ] (اِخ ) عامربن ربیعةبن کعب العنزی از صحابیان و ولات است . وی در تمام جنگها حضرت رسول را همراهی کرد و هم او را عثمان بن عفان در موقع مس
عامرةلغتنامه دهخداعامرة. [ م ِ رَ ] (ع ص ) مؤنث عامر. آبادکننده . (آنندراج ) (منتهی الارب ). || معمور. آباد. || به مجاز، انباشته و پر : به اندک زمانی آن مال بسیار را بخزانه ٔ عا
عامریلغتنامه دهخداعامری . [ م ِ ] (ص نسبی ) منسوب به قبیله ٔ بنی عامر از قبائل عرب است که سرسلسله ٔ ایشان عامربن صعصعةبن معاویةبن بکربن هوازن بودو این عنوان عامری در رجال لقب ابا
عامرهفرهنگ انتشارات معین(مِ رَ یا رِ) [ ع . عامرة ] 1 - (اِفا.) مؤنث عامر. 2 - (ص .) معمور، آباد. 3 - پر، انباشته .