عافیتلغتنامه دهخداعافیت . [ ی َ] (ع اِمص ) عافیة. صحت . سلامت . تندرستی : توبه سگالی که نیز باز نگردی سوی بلا گرت عافیت دهد این بار. ناصرخسرو.عافیت را نشان نمی یابم از بلاها امان
عافیتفرهنگ انتشارات معین(یَ) [ ع . عافیة ] 1 - (اِمص .) سلامت ، تندرستی . 2 - رستگاری . 3 - پارسایی . 4 - مجازاً محافظه کاری .
خطر کردنفرهنگ مترادف و متضادریسک کردن، مخاطرهجویی کردن، خطر پذیرفتن، به استقبالخطر رفتن ≠ عافیت طلبیدن، سلامت جستن، سلامتجویی کردن
تهییج ناپذیریفرهنگ فارسی طیفیمقوله: عواطف عام ویش ناپذیری، خلقخوب، آرامش، آسودگی، متانت، وقار، صبر، خودداری، آرام، سکون، آسایش، استراحت، رفعخستگی، راحت، تسکین، آسودگی، قرار، فراغبال، آسود
ابوالحسنلغتنامه دهخداابوالحسن . [ اَ بُل ْ ح َ س َ ] (اِخ ) علی بن جعفر یا علی بن احمد خرقانی . یکی از بزرگترین اکابر مشایخ طریقت است .مولد او به سال 348 هَ . ق . در خرقان بسطام و پ
عافیت خواهیلغتنامه دهخداعافیت خواهی . [ ی َ خوا /خا ] (حامص مرکب ) سلامت خواهی . سلامت طلبی : شه چو از فتنه یافت آگاهی در بلا دید عافیت خواهی .نظامی .
فضالغتنامه دهخدافضا. [ ف َ ] (ع اِ) مخفف فضاء. میدان و عرصه . (از ناظم الاطباء) : تنگ بد بر ما فضای عافیت بی هیچ جرم این چنین باشد اذا جاء القضا ضاق الفضا. سنائی .اجزات چون بپا