طقطقلغتنامه دهخداطقطق . [ طِ طِ / طَ طَ ] (اِ صوت ) آواز با هم زدن دو چیزسخت . (غیاث ). آوازی شبیه به صورت طقطق : بر سر تختی شنید آن نیک نام طقطقی و های و هوئی شب ز بام . مولوی
تغتغلغتنامه دهخداتغتغ. [ ت ِ ت ِ / ت ِ غ َ ت ِ غ َ / ت ِ غ ُ ت ِ غ ُ / ت ِ غ ِ ت ِ غ ِ ] (ع اِ) اقبلوا تغتغ؛ یعنی نیکو خندان . (منتهی الارب ). یعنی نیکو خندان آمدند. (ناظم الاطب
تغتغلغتنامه دهخداتغتغ. [ ت ُ ت ُ / ت َ ت َ ] (اِ) نام قفیزی است به ماوراءالنهر، غله پیمودن را. (از صحاح الفرس ، یادداشت بخط مرحوم دهخدا). چیزی باشد مانند کیله و قفیزی که غله را
طقطقةلغتنامه دهخداطقطقة. [ طَ طَ ق َ ] (ع اِ صوت ) آواز سنگریزه . || آواز سم اسب بر جای سخت . (منتهی الارب ).
ابن طقطقیلغتنامه دهخداابن طقطقی . [ اِ ن ُ طِ طَ قا ] (اِخ ) ابوجعفر محمدبن تاج الدین ابوالحسن علی ، ملقب به جلال الدین و صفی الدین ، از نواده ٔ ابراهیم طباطبا، و نسب او به بیست واسط
طقطقةلغتنامه دهخداطقطقة. [ طَ طَ ق َ ] (ع اِ صوت ) آواز سنگریزه . || آواز سم اسب بر جای سخت . (منتهی الارب ).
ابن طقطقیلغتنامه دهخداابن طقطقی . [ اِ ن ُ طِ طَ قا ] (اِخ ) ابوجعفر محمدبن تاج الدین ابوالحسن علی ، ملقب به جلال الدین و صفی الدین ، از نواده ٔ ابراهیم طباطبا، و نسب او به بیست واسط
اسلابلغتنامه دهخدااسلاب . [ اَ ] (ع ص ، اِ) ج ِ سَلب . ربوده ها: ثم امر علیه السلام یجمع الاسلاب ... و نادی فی الناس من عرف شیئاً من قماشه فلیأخذه . (ابن الطقطقی ).