طبسیلغتنامه دهخداطبسی . [ طُ ] (ع اِ) تبسی . قهوه سینی . دوری ِ لعاب دار که روی آن فنجان قهوه گذارند. || نعلبکی . || بشقاب . ج ، طباسی .
طبسیلغتنامه دهخداطبسی . [ طَ ب َ ] (ص نسبی ) منسوب به طبس که شهری است بین نیشابور و اصفهان و کرمان . (سمعانی ورق 367 ب ).
طبسیلغتنامه دهخداطبسی . [ طَ ب َ ] (اِخ ) سهل بن ابراهیم طبسی ، مکنی به ابوالحسین . وی از محدثان متقدم بوده و حسن بن محمد سکونی از او روایت دارد. (از انساب سمعانی برگ 367 ب ).
طبسیلغتنامه دهخداطبسی . [ طَ ب َ ] (اِخ ) حسن بن حسین بن حسن بن فضل طبسی ، مکنی به ابوعلی . از محدثان متقدم بوده است و از ابوالحسن علی بن منصوربن عمربن تقی سمرقندی و او از ابوعی
طبسیلغتنامه دهخداطبسی . [ طَ ب َ ] (اِخ ) حسن بن محمدبن فیروزان طبسی ، مکنی به ابوعلی مردی فقیه و از محدثان متقدم بوده است . وی از ابوالعباس اصم روایت دارد. (از انساب سمعانی برگ
تبسیفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهطَبَق فلزی؛ سینی: ◻︎ باز در بزم چمن، نرگس سرمست نهاد / بر سر تبسی سیمین قدح زرّ عیار (ابنیمین: ۱۰۸).
تبسیلغتنامه دهخداتبسی . [ ت ِ ] (اِ) دزی در ذیل قوامیس عرب این کلمه را معادل بشقاب آورده است . (دزی ج 1 ص 140). رجوع به طبسی شود.
طبسینلغتنامه دهخداطبسین . [ طَ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان نهبندان بخش شوسف شهرستان بیرجند، واقع در 130هزارگزی جنوب خاوری شوسف و 7هزارگزی شمال شوسه ٔ عمومی مشهد به زاهدان . دامنه
طبسینلغتنامه دهخداطبسین . [ طَ ب َ س َ ] (اِخ ) شهری است بخراسان گرمسیر و اندر وی خرماست . و آب ایشان از کاریز است ، و اندر میان بیابان است . (حدود العالم ). رجوع به طبسان و عقدا
حاجی طبسیلغتنامه دهخداحاجی طبسی . [ ی ِ طَ ب َ ] (اِخ ) شاعری از مردم طبس . او را در راه سفرهند راهزنان بکشتند و رباعی ذیل از اوست :در خوابگه جهان من شیدائی چشمی بگشودم از پی بینائی
طبسینلغتنامه دهخداطبسین . [ طَ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان نهبندان بخش شوسف شهرستان بیرجند، واقع در 130هزارگزی جنوب خاوری شوسف و 7هزارگزی شمال شوسه ٔ عمومی مشهد به زاهدان . دامنه
طبسینلغتنامه دهخداطبسین . [ طَ ب َ س َ ] (اِخ ) شهری است بخراسان گرمسیر و اندر وی خرماست . و آب ایشان از کاریز است ، و اندر میان بیابان است . (حدود العالم ). رجوع به طبسان و عقدا
حاجی طبسیلغتنامه دهخداحاجی طبسی . [ ی ِ طَ ب َ ] (اِخ ) شاعری از مردم طبس . او را در راه سفرهند راهزنان بکشتند و رباعی ذیل از اوست :در خوابگه جهان من شیدائی چشمی بگشودم از پی بینائی