طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) طائفی . عبداﷲبن عبدالرحمن ... طائفی . رجوع به ابویعلی عبداﷲ... طائفی شود.
طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) طائفی . محمدبن عبداﷲبن افلح طایفی ثقفی . منسوب به طایف . از بشربن عاصم روایت کرده است و ثوری و عبداﷲبن مبارک از او روایت دارند. (از انساب
طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) محمدبن سعید طایفی . منسوب به طایف . از اهربن عبداﷲبن حسن خزاعی روایت کرده است . (از انساب سمعانی ورق 364 «ب »).
طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) طائفی . ابویعلی عبداﷲبن عبدالرحمن یعلی بن کعب ثقفی طایفی . منسوب به طایف . وی از عطا روایت کرده است . ابن مبارک و ابوعاصم از او روایت دار
طایفیلغتنامه دهخداطایفی . [ ی ِ ] (اِخ ) محمدبن مسلم طایفی . منسوب به طایف . از عبداﷲبن دینار و ابراهیم بن میسرة روایت کرده است و یحیی بن سلیم طایفی و عراقیان از وی روایت دارند.
طایفه ٔ قلعه خواجهلغتنامه دهخداطایفه ٔ قلعه خواجه . [ی ِ ف َ ی ِ ق َ ع َ خوا / خا ج َ ] (اِخ ) دهی از بخش قلعه ٔ زراس شهرستان اهواز، واقع در 9هزارگزی شمال خاوری قلعه ٔ زراس ، کنار راه مالرو ب
طایفه ٔ قلندرزائیلغتنامه دهخداطایفه ٔ قلندرزائی . [ ی ِ ف َ ی ِ ق َ ل َ دَ] (اِخ ) دهی است از بخش میان کنگی شهرستان زابل ، واقع در 10هزارگزی شمال باختری ده دوست محمد نزدیک مرز افغانستان . جل
طایفه ٔ گاودارخاریکلغتنامه دهخداطایفه ٔ گاودارخاریک . [ ی ِ ف َ ی ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل ، واقع در 19هزارگزی شمال باختری بنجار و 5هزارگزی باختر راه فرعی ادیمی به زابل .
طایفه ٔ گل محمدلغتنامه دهخداطایفه ٔ گل محمد. [ ی ِ ف َ ی ِ گ ُ م ُ ح َم ْ م َ ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل ، واقع در 9هزارگزی باختر بنجار، کنار دریاچه ٔ هامون . جلگه ، گرم و
طایفه ٔکچیانلغتنامه دهخداطایفه ٔکچیان . [ ی ِ ف َ ی ِ ک ِ ] (اِخ ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل ، واقع در 7هزارگزی شمال باختری بنجار و 4 هزارگزی شمال راه فرعی ادیمی به زابل . جلگه
طایگانیلغتنامه دهخداطایگانی . [ ] (اِخ ) احمدبن حفص طایگانی . بگفته ٔ ابوسعد ادریسی از مردم طایگان بلخ است . وی از یحیی بن سلیم طایفی روایت کرده است و ابویعقوب یوسف بن علی ابار سمر
میویزلغتنامه دهخدامیویز.[ می ] (اِ) مویز. میمیز. کشمش . (یادداشت مؤلف ) : از وی [ از مالن ] میویز طایفی خیزد. (حدودالعالم ). و نبیذ و خرما و میویز چون اندک طبخی بیابد حلال شود.
چوغریلغتنامه دهخداچوغری . [ غ َ ] (ترکی ، اِ) ماست که آب آن را گرفته باشند. ماست کیسه ای چغرات . (فرهنگ نعمةاﷲ). ماست و یا چغرلاتی که در کیسه باقی ماند پس از چکیدن آب وی (ناظم ال
شگاللغتنامه دهخداشگال . [ ش َ ] (اِ) شغال . (آنندراج ) (از برهان ) (غیاث ) (از فرهنگ جهانگیری ). جنسی از روباه و به سگ ماند و سرخ گون باشد و موی او نیز با موی روباه بیامیزند. (ل
طائفیلغتنامه دهخداطائفی . [ ءِ ] (ص نسبی ، اِ) منسوب به طائف . || و ظاهراً نام طعامی یا حلوائی بوده است : و ان زر از تو باز خواهد آنکه تا اکنون ازوچو غری خوردی همی و طائفی و لیول