طاوهلغتنامه دهخداطاوه . [ وَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان درجزین بخش رزن شهرستان همدان ، در 30هزارگزی جنوب قصبه ٔ رزن متصل به سناج . جلگه و سردسیر و مالاریائی . با 600 تن سکنه . آ
طاوهلغتنامه دهخداطاوه . [ وَ / وِ ] (اِ) ظرفی است فلزی برای سرخ کردن اطعمه به کار رود. در ترکی طابه و در ترکی عامیانه طاوه مأخوذ از تاوه ٔ فارسی است . این کلمه در عربی بصورت طا
تاوهواژهنامه آزادتاوِه در علم عمران به معنای سطوح بتنی است که ضخامت آنها نسبت به سطح آنها بسیار ناچیز است. از این سطوح میتوان به سقفهای بتنی در ساختمانها اشاره کرد. معادل انگلیس
تاوهslab 1واژههای مصوب فرهنگستانسازهای به شکل مکعبمستطیل از بتون مسلح * "تاوه" در لغتنامۀ دهخدا به معنی آجر و خشت پخته به کار رفته است.