ضوجانلغتنامه دهخداضوجان . [ ض َ ] (ع ص ) آنکه خشک و نیک لاغر باشد، از ستور و مردم و نخلة. (منتهی الارب ).
زوجانلغتنامه دهخدازوجان .[ زَ ] (ع اِ) در زوج گذشت . (آنندراج ). به صیغه ٔ تثنیه ، شوی زن . و نر و ماده و جفت . و یقال لاثنین هما زوجان ... (ناظم الاطباء).
ضوجانةلغتنامه دهخداضوجانة. [ ض َ ن َ ] (ع ص ) تأنیث ضوجان : نخلة ضَوْجانة؛ خرمابن خشک و خشک شاخه (لغة فی الصّاد). (منتهی الارب ). || رود (؟). (مهذب الاسماء) .
ضؤلانلغتنامه دهخداضؤلان . [ ض ُءْ ] (ع ص ) گران . ناخوش . گویند: هو علیه ضؤلان ؛ ای کَل ﱡ. (منتهی الارب ).
ضوبانلغتنامه دهخداضوبان . [ ضو / ض َ ] (ع ص ) ضؤبان . (منتهی الارب ). شتر قوی توانا و پرگوشت (واحد و جمع برابر است ). (منتهی الارب ).
ضورانلغتنامه دهخداضوران . [ ض َ ] (اِخ ) نام یکی از حصارهای یمن ازآن ِ بنی هرش ، و آن از نام کوهی است بهمین اسم به برسوی این ناحیت . (معجم البلدان ).
ضوجانةلغتنامه دهخداضوجانة. [ ض َ ن َ ] (ع ص ) تأنیث ضوجان : نخلة ضَوْجانة؛ خرمابن خشک و خشک شاخه (لغة فی الصّاد). (منتهی الارب ). || رود (؟). (مهذب الاسماء) .
لاغرلغتنامه دهخدالاغر. [ غ َ ] (ص ) مقابل فربه . نزار. باریک . باریک اندام . اَعجف . بات ّ. ابضع. تاک ّ. خجیف . خاسف . خل ّ. رجیع. دانق . رزیح . زک ّ. ساهمة. (شتر...) سودالبطون
ضؤلانلغتنامه دهخداضؤلان . [ ض ُءْ ] (ع ص ) گران . ناخوش . گویند: هو علیه ضؤلان ؛ ای کَل ﱡ. (منتهی الارب ).
ضوبانلغتنامه دهخداضوبان . [ ضو / ض َ ] (ع ص ) ضؤبان . (منتهی الارب ). شتر قوی توانا و پرگوشت (واحد و جمع برابر است ). (منتهی الارب ).