زن ءلغتنامه دهخدازن ء. [ زَن ْءْ ] (ع مص ) پناه گرفتن بکسی . || برآمدن بر کوه . || کم شدن و درهم گشتن سایه . || قریب شدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب المو
زنالغتنامه دهخدازنا. [ زِ ] (ع اِمص ) به لغت حجاز مجامعت با زن بطور حرامی . (ناظم الاطباء). رجوع به ماده ٔ بعد شود.
ضنأکلغتنامه دهخداضنأک . [ ض ُ ءَ ] (ع ص ) سخت پی با گوشت آمیخته . ضَنْاءَک . || شترماده ٔ بزرگ هیکل . ضنأکة. (منتهی الارب ).
ضناکلغتنامه دهخداضناک . [ ض َ / ض ِ ] (ع ص ) زن پرگوشت . زن درشت . (منتهی الارب ). زن آگنده گوشت . (منتخب اللغات ) (مهذب الاسماء).
ضناکلغتنامه دهخداضناک . [ ض ِ ] (ع ص ) استوارخلقت . (منتهی الارب ) (منتخب اللغات ). توانا. قوی (مذکر و مؤنث در وی یکسانست ). || زن گران سرین (اصمعی گوید شتر را نیز گویند). (منت
ضنأکلغتنامه دهخداضنأک . [ ض ُ ءَ ] (ع ص ) سخت پی با گوشت آمیخته . ضَنْاءَک . || شترماده ٔ بزرگ هیکل . ضنأکة. (منتهی الارب ).
ضناکلغتنامه دهخداضناک . [ ض َ / ض ِ ] (ع ص ) زن پرگوشت . زن درشت . (منتهی الارب ). زن آگنده گوشت . (منتخب اللغات ) (مهذب الاسماء).
ضناکلغتنامه دهخداضناک . [ ض ِ ] (ع ص ) استوارخلقت . (منتهی الارب ) (منتخب اللغات ). توانا. قوی (مذکر و مؤنث در وی یکسانست ). || زن گران سرین (اصمعی گوید شتر را نیز گویند). (منت