ضرفلغتنامه دهخداضرف . [ ض َ رِ ] (ع اِ) درخت انجیر. (منتهی الارب ) (فهرست مخزن الادویه ). بعضی گفته اند درختی است کوهی در بزرگی و در برگ مانا بدرخت اثاب . بار آن سپید مدور و په
ذرفلغتنامه دهخداذرف . [ ذَ ] (ع مص ) ذُرفان . ذُروفان . ذروف . ذَریف . تِذراف . روان گردیدن سرشک . بردویدن اشک . رفتن اشک از چشم . رفتن اشک و جز آن . (زوزنی ). ذرفت عینیه ؛ روا
زرفلغتنامه دهخدازرف . [ زَ ] (ع مص ) برجهیدن . || بیش درآمدن . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || زیاده کردن در سخن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم
ضرفطةلغتنامه دهخداضرفطة. [ ض َ ف َ طَ ] (ع مص ) بستن و محکم گردانیدن کسی یا چیزی را. (منتهی الارب ).
ضرفةلغتنامه دهخداضرفة. [ ض َ رِ ف َ ] (ع اِ) یکی درخت انجیر. (منتهی الارب ). انجیر وحشی . درخت کوهی . ج ، ضرف . (مهذب الاسماء).
ضرفةلغتنامه دهخداضرفة. [ ض ُ ف َ ] (ع اِمص ) بسیاری . گویند: هو فی ضرفة خیر؛ ای کثرته . (منتهی الارب ).
ضرفةلغتنامه دهخداضرفة. [ ض َ رِ ف َ ] (ع اِ) یکی درخت انجیر. (منتهی الارب ). انجیر وحشی . درخت کوهی . ج ، ضرف . (مهذب الاسماء).
ضرفطةلغتنامه دهخداضرفطة. [ ض َ ف َ طَ ] (ع مص ) بستن و محکم گردانیدن کسی یا چیزی را. (منتهی الارب ).
ضرفةلغتنامه دهخداضرفة. [ ض ُ ف َ ] (ع اِمص ) بسیاری . گویند: هو فی ضرفة خیر؛ ای کثرته . (منتهی الارب ).