ضحیةلغتنامه دهخداضحیة. [ ض َ حی ی َ ] (ع اِ) گوسپند قربانی . ج ، ضحایا. (منتهی الارب ). آنچه قربان کنند هر جا که باشد. (مهذب الاسماء). || نیم چاشت . (منتهی الارب ).
شمسلغتنامه دهخداشمس . [ ش َ ] (اِخ )سوره ٔ نود و یکمین از قرآن کریم . مکیه و آن شانزده آیت است پس از سورة بلد و پیش از سوره ٔ لیل و با این آیه شروع شود: والشمس و ضحی̍ها. (یاددا
والشمسلغتنامه دهخداوالشمس . [ وَش ْ ش َ] (اِخ ) سوره ٔ نود و یکم از قرآن مجید، مکیه و آن 15 آیه است و بدین آیت آغاز می شود: والشمس و ضحیها.
نیم چاشتلغتنامه دهخدانیم چاشت . (اِ مرکب ) ناشتا. (ناظم الاطباء). || لهنه . (تفلیسی ). ضحوه . (بحر الجواهر)(منتهی الارب ). ضحو. ضحیه . ضحی . (منتهی الارب ) (یادداشت مؤلف ). مقابل ظ
صلاة عیدینلغتنامه دهخداصلاة عیدین . [ ص َ ت ِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) صلاةالعیدین . نماز که درعید فطر و قربان کنند. در ترجمه ٔ نهایه آمده : نماز هر دو عید فریضه است . بشرط وجود