صف کشیدنلغتنامه دهخداصف کشیدن . [ ص َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) رده بستن . بصف ایستادن سپاه و نمازگزاران و جز آن : سپاه از دو رویه کشیدند صف همه نیزه و تیغو زوبین به کف . فردوسی .دو
صف کشیدهلغتنامه دهخداصف کشیده . [ ص َ ک َ / ک ِ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) رده بسته . به صف ایستاده : چپ و راست صف برکشیده سپاه پیاده به پیش اندرون رزمخواه . فردوسی .کنیزکان به گرد او ک
صفلغتنامه دهخداصف . [ ص َف ف ] (ع مص ) در صف جنگ و جز آن ایستاده کردن قوم را. (منتهی الارب ). رسته کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (مصادر زوزنی ). || صفه ساختن زین را. (منتهی الار
انجمن کشیدنلغتنامه دهخداانجمن کشیدن . [ اَ ج ُ م َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) حلقه و صف کشیدن . (از آنندراج ) : جهان از دلیران لشکرشکن کشیده چو انجم یکی انجمن .نظامی (از آنندراج ).
قطار کشیدنلغتنامه دهخداقطار کشیدن . [ ق ِ / ق َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) صف بستن . صف کشیدن . به صف درآمدن . رجوع به قطار شود.
صف زدنلغتنامه دهخداصف زدن . [ ص َ زَ دَ ] (مص مرکب ) رده بربستن . صف کشیدن : همه شهر یکسر پر از لشکرش کمربستگان صف زده بر درش . فردوسی .ای خیل ادب صف زده اندر کنف توای علم زده بر