صالحهفرهنگ انتشارات معین(لِ حِ یا حَ) [ ع . صالحة ] (اِفا.) مؤنث صالح . 1 - زن نیکوکار. 2 - عمل نیک ، حسنه . ج . صالحات .
صالحةلغتنامه دهخداصالحة. [ ل ِ ح َ ] (اِخ ) بنت الملقن . یکی از زنان ماهر در حدیث و اخبار و دختر شیخ نورالدین ابوالحسن علی از احفاد ابن الملقن است . مولد او به سال 795 هَ . ق . ا
صالحةلغتنامه دهخداصالحة. [ ل ِ ح َ ] (اِخ ) قریه ای است بر طریق مالقه در اندلس که بسیاری از بنی قسیعی از اعیان غرناطه در آن سکونت دارند. (الحلل السندسیة ج 1 ص 295).
حصن صالحةلغتنامه دهخداحصن صالحة. [ ح ِ ن ِ ل ِ ح َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 1 ص 123).
صالحةلغتنامه دهخداصالحة. [ ل ِ ح َ ] (اِخ ) بنت الملقن . یکی از زنان ماهر در حدیث و اخبار و دختر شیخ نورالدین ابوالحسن علی از احفاد ابن الملقن است . مولد او به سال 795 هَ . ق . ا
صالحةلغتنامه دهخداصالحة. [ ل ِ ح َ ] (اِخ ) قریه ای است بر طریق مالقه در اندلس که بسیاری از بنی قسیعی از اعیان غرناطه در آن سکونت دارند. (الحلل السندسیة ج 1 ص 295).