صاحب القرانلغتنامه دهخداصاحب القران . [ ح ِ بُل ْ ق ِ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) رجوع به صاحب قران شود : وز دُرّ دری نثار ساز است شروانشه صاحب القران را. خاقانی .نیست غم چون به خواستاری
صاحب الشامةلغتنامه دهخداصاحب الشامة. [ ح ِ بُش ْشا م َ ] (اِخ ) رجوع به محسن بن ابراهیم بن هلال شود.
صاحب قرانفرهنگ انتشارات معین( ~ . قِ) [ ازع . ] (ص مر.) = صاحب القران : نیک طالع ، خوش اقبال ، کسی که در هنگام نطفه بستن یا به دنیا آمدنش ، سیاراتی در قِران بوده باشند.
غریب الحدیث و القرآنلغتنامه دهخداغریب الحدیث و القرآن . [ غ َ بُل ْ ح َ ث ِوَل ْ ق ُ آ ] (ع اِ مرکب ) (علم ...) حاجی خلیفه در کشف الظنون گوید: امام ابوسلیمان حمدبن محمد خطابی گوید: کلام غریب آن
قرآنلغتنامه دهخداقرآن . [ ق ُرْ ] (اِخ ) نام کتاب آسمانی مسلمانان که بر حضرت محمدبن عبداﷲ (ص ) پیامبر اسلام نازل گردید. و در لفظ قرآن اختلاف است . برخی گوینداسم علم غیرمشتق است
علامه حلیلغتنامه دهخداعلامه حلی . [ ع َل ْ لا م َ ح ِل ْلی ] (اِخ ) حسن بن سدیدالدین یوسف بن زین الدین علی بن مطهر حلی ، مکنی به ابومنصور و ابن مطهر، و ملقب به آیةاﷲ و جمال الدین و ف
ابوالسعاداتلغتنامه دهخداابوالسعادات . [ اَ بُس ْ س َ ](اِخ ) عبداﷲبن اسعد تمیمی یافعی مکّی ملقب به عفیف الدین و موصَّف به نزیل الحرمین ، از کبار مشایخ وقت و عالم به علوم ظاهریه و باطنی