صاحب خانهلغتنامه دهخداصاحب خانه . [ ح ِ ن َ / ن ِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) خانه خدا. میزبان . دیار. ابوالمثوی . رب البیت : در آن خانه که آن شب بود رختش به صاحب خانه بخشیدند تختش . نظامی