شیرخوارلغتنامه دهخداشیرخوار. [ خوا / خا ] (نف مرکب ) طفلی که هنوز شیر می خورد. (ناظم الاطباء). رضیع. شیرخواره . شیرخور. کودکی که هنوز از پستان مادر شیر خورد. کودک خرد. (یادداشت مؤ
شیرخوارلغتنامه دهخداشیرخوار. [ خوا /خا ] (نف مرکب ) آنکه یا آنچه شیر بیشه را بخورد. آنکه خون شیر را بخورد. آنکه شیر را بکشد : چو روباه شد شیر جنگی چو دیدقوی خنجر شیرخوار علی .ناصرخ
شیرخوارکلالغتنامه دهخداشیرخوارکلا. [ خوا / خا ک َ ] (اِخ ) دهی است از بخش مرکزی شهرستان قائم شهر. آب آن از رودخانه ٔ تالار و چاه و آب بندان . سکنه ٔ آن 430 تن . (از فرهنگ جغرافیائی ای
شیرخوارگاهلغتنامه دهخداشیرخوارگاه . [ خوا / خا ] (اِ مرکب ) مؤسسه ٔ وابسته به دستگاههای شهرداری یا دولتی یا مؤسسات خیریه که برخی کودکان شیرخوار را در آن نگاهداری می کنند. دارالرضاعه
شیرخوارهلغتنامه دهخداشیرخواره . [ خوا/ خا رَ / رِ ] (نف مرکب ) طفلی که شیر می خورد. (ناظم الاطباء). راضع. ملیج . (منتهی الارب ). رضیع. شیرخوار. شیرخور. رضیعه . صبی . (یادداشت مؤلف
شیرخواریلغتنامه دهخداشیرخواری . [ خوا / خا ] (حامص مرکب ) شیر خوردن . (فرهنگ فارسی معین ). عمل شیرخوار. دوران شیر خوردن بچه . و رجوع به شیرخوار و شیرخواره شود.