شیخینلغتنامه دهخداشیخین . [ ش َ خ َ ] (ع اِ) تثنیه ٔ شیخ . || (اِخ ) لقب ابوبکربن ابی قحافه و عمربن الخطاب : پسر سماک گفت این خلیفه بر راه شیخین میرود یعنی ابوبکر و عمر (رض ) تا
قبر شیخینلغتنامه دهخداقبر شیخین . [ ق َ رِ ش ِ خ َ ] (اِخ ) دهی ازدهستان دیمچه بخش گتوند شهرستان شوشتر. در 3 هزارگزی جنوب گتوند و یکهزارگزی باختری شوسه ٔ دزفول به شوشتر واقع و موقع ج
شیرین سؤاللغتنامه دهخداشیرین سؤال . [ س ُ آ ] (ص مرکب ) با پرسش دلپذیر و نرم . شیرین سخن . (ازآنندراج ). که سوءالی خوش و دلپسند کند : وه چه خونهادر دل شیرین سوءالان می کنندتا جواب تل
شیرینبیانگویش اصفهانی تکیه ای: širinbayân طاری: širinbayân طامه ای: širinbayân طرقی: širinbayân کشه ای: širinbayân نطنزی: širinbayân
قبر شیخینلغتنامه دهخداقبر شیخین . [ ق َ رِ ش ِ خ َ ] (اِخ ) دهی ازدهستان دیمچه بخش گتوند شهرستان شوشتر. در 3 هزارگزی جنوب گتوند و یکهزارگزی باختری شوسه ٔ دزفول به شوشتر واقع و موقع ج
حسنلغتنامه دهخداحسن . [ ح َ س َ ] (اِخ ) ابن محمدبن ابی بکر سکاکینی . پدرش فاضل و شیعی بی غلو بود و خودش در رفض غلو کردو قاضی شرف الدین او را به جرم سب شیخین تکفیر کرد وبه حکم
ابان بن تغلبلغتنامه دهخداابان بن تغلب . [ اَ ن ِ ن ِ ت َ ل ِ ] (اِخ ) از فقها و رجال حدیث و او شیعی و صدوق بوده و نسبت به شیخین اطاله ٔ لسان نکرده تنها برجحان امیرالمؤمنین علیه السلام
ابوالجارودلغتنامه دهخداابوالجارود. [ اَ بُل ْ ] (اِخ ) کنیت زیادبن ابی زیاد خراسانی . امام طائفه ٔجارودیه ، از غُلات زیدیه که متجاهر به سب ّ شیخین بوده است و لقب او سُرحوب است . ابن ا