شیخوخةلغتنامه دهخداشیخوخة. [ ش َ خ َ ] (ع مص ) پیرگردیدن . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). پیر شدن . (المصادر زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ). || خواجه شدن . (منتهی الارب ). رجوع ب
شیخوخیتلغتنامه دهخداشیخوخیت . [ ش َ / ش ِ خی ی َ] (از ع ، اِمص ) شیخوخیة. پیری : در ایام شیخوخیت رقم کفران و سمت عصیان بر چهره ٔ خویش کشیدن موجب ملامت و ندامت باشد. (ترجمه ٔ تاریخ
شیخوختلغتنامه دهخداشیخوخت . [ ش َ / ش ِ خو خ َ ] (از ع ، اِمص ) شیخوخة. شیخوخیت . پیری بعد از پنجاه سالگی تا آخر عمر. (از غیاث ) (تاج المصادر بیهقی ): سن شیخوخت ؛ سن ذبول . (یاددا
شیخوخیةلغتنامه دهخداشیخوخیة. [ ش َ خی ی َ ] (ع مص ) شیخوخة. پیرگردیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || خواجه شدن . (منتهی الارب ). رجوع به شیخوخة شود.
شیوخةلغتنامه دهخداشیوخة. [ ش ُ خ َ ] (ع مص ) مصدر به معنی شیخ . (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). پیر شدن . || خواجه گردیدن . (منتهی الارب ) (از آنندراج ). رجوع به شیخ (ع مص ) شود.
شیخوخیتفرهنگ انتشارات معین(ش یَُ) [ ع . شیخوخیة ] 1 - (مص جع .) پیر شدن . 2 - (اِمص .) پیر ی . 3 - مرشد بودن .
شیخوخیةلغتنامه دهخداشیخوخیة. [ ش َ خی ی َ ] (ع مص ) شیخوخة. پیرگردیدن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || خواجه شدن . (منتهی الارب ). رجوع به شیخوخة شود.
شیخوختلغتنامه دهخداشیخوخت . [ ش َ / ش ِ خو خ َ ] (از ع ، اِمص ) شیخوخة. شیخوخیت . پیری بعد از پنجاه سالگی تا آخر عمر. (از غیاث ) (تاج المصادر بیهقی ): سن شیخوخت ؛ سن ذبول . (یاددا
شیخلغتنامه دهخداشیخ . [ ش َ ] (ع مص ) پیر گردیدن . شیوخة [ ش ُ /شیو خ َ ]. شَیْخوخة. شَیْخوخیّة. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). پیر شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی
شیخیلغتنامه دهخداشیخی . [ ش َ / ش ِ ] (حامص ) شیخوخت . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شیخوخت و شیخوخة شود.
پیر شدنلغتنامه دهخداپیر شدن . [ ش ُ دَ ] (مص مرکب ) دیرینه سال گشتن . کلانسال گشتن . شیر شدن موی . (مجموعه ٔ مترادفات ). کافور در محاسن کشیدن . مژگان سفید کردن . (مجموعه ٔ مترادفات