شولهلغتنامه دهخداشوله . [ ش َ / شُو ل َ / ل ِ ] (اِ) یک توپ پارچه . (برهان ). یک توپ پارچه که درویشان بجای پتو بکار برند. (فرهنگ فارسی معین ). || تیر شهاب که روشناییی باشد که شب
شولهلغتنامه دهخداشوله . [ ش َ / شُو ل َ / ل ِ ] (از ع ،اِ) شولة. نیش عقرب که مرتفع باشد. (فرهنگ نظام ).- شوله فعل ؛ آزاردهنده . نیش زننده . که چون نیش عقرب نیش زند : میزان حکمتی
شولهلغتنامه دهخداشوله . [ ش َ ل َ ] (اِخ ) نام یکی از منازل قمر. (برهان ). شولة : خم شوله چو خم زلف جانان مغرق گشته اندر لؤلؤ تر. لبیبی (ازتاج المآثر).هم شوله بود کو پس شوال ز
شولهواژهنامه آزادنوعی غذا شبیه حلیم که در آن به جای گندم از انواع حبوبات استفاده می شود و در هنگام طبخ گوشت و حبوبات را کاملاً میکوبند(چمبه می زنند، به کوبیدن حلیم و شله درهنگام
شولةلغتنامه دهخداشولة. [ ش َ ل َ ] (ع اِ) دم یا نیش کژدم که دروا باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || (اِخ ) نام اسب زید فوارس ضبی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || نام
شوله آباد بالالغتنامه دهخداشوله آباد بالا. [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. دارای 143 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
شوله آباد پایینلغتنامه دهخداشوله آباد پایین . [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. دارای 232 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
شوله روبلغتنامه دهخداشوله روب . [ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) آنکه محل خشک کردن سرگین گرمابه بانان را روبد. خاکروبه کش . سپور. روفت گر. (یادداشت مؤلف ) : به نیم گرده بروبی به ریش بیست ک
شوله آباد بالالغتنامه دهخداشوله آباد بالا. [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. دارای 143 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
شوله آباد پایینلغتنامه دهخداشوله آباد پایین . [ ل ِ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان بربرود بخش الیگودرز شهرستان بروجرد. دارای 232 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
شوله روبلغتنامه دهخداشوله روب . [ ل َ / ل ِ ] (نف مرکب ) آنکه محل خشک کردن سرگین گرمابه بانان را روبد. خاکروبه کش . سپور. روفت گر. (یادداشت مؤلف ) : به نیم گرده بروبی به ریش بیست ک
شوله مستلغتنامه دهخداشوله مست . [ ل َ / ل ِ م َ ] (ص مرکب ) مست طافح . (یادداشت مؤلف ). چولامست . سیاه مست . مست مست : فوجی از سپاه میرزا بابر... به باغ شهر شتافتند و یار علی را شو
شولةلغتنامه دهخداشولة. [ ش َ ل َ ] (ع اِ) دم یا نیش کژدم که دروا باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || (اِخ ) نام اسب زید فوارس ضبی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || نام