شوربالغتنامه دهخداشوربا. (اِ مرکب ) کلمه ٔ«با» در فارسی به معنی خورش و در ترکیب شوربا و کدوبا و ماست با و غیره آمده بمعنی چند نوع طعام را یک نوع ساختن . (از المعرب جوالیقی حاشیه
شورباگویش خلخالاَسکِستانی: marju piyâz âv دِروی: marju piyâz âv شالی: marju šura کَجَلی: naxow کَرینی: marju piyâzâv کُلوری: (marju) piyâzâv گیلَوانی: merju âv لِردی: guštov
شورباگویش کرمانشاهکلهری: šu:rwâ گورانی: šu:rwâ سنجابی: šu:rwâ کولیایی: šu:rwâ زنگنهای: šu:rwâ جلالوندی: šu:rwâ زولهای: šu:rwâ کاکاوندی: šu:rwâ هوزمانوندی: šu:rwâ
شورباجلغتنامه دهخداشورباج . (معرب ، اِ مرکب ) آش ساده . (ناظم الاطباء). شوربة. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). معرب شوربا است که آب گوشت پخته باشد. (برهان ) (آنندراج ). شوربا. مرقه . خور
شورباجیةلغتنامه دهخداشورباجیة. [ جی ی َ ] (معرب ، اِ مرکب ) مرقه ای که تنها از برنج و نمک و آب کنند. (یادداشت مؤلف ).
شورباخوریلغتنامه دهخداشورباخوری . [ خوَ / خ ُ ] (اِ مرکب ) ظرفی برای نهادن شوربا و دیگر آشها بر خوان . (یادداشت مؤلف ).
شوربافروشلغتنامه دهخداشوربافروش . [ ف ُ ] (نف مرکب ) خوردی فروش . خوردی پز. شورباپز. مَرّاق . (یادداشت مؤلف ). شوربائی .
شورباجلغتنامه دهخداشورباج . (معرب ، اِ مرکب ) آش ساده . (ناظم الاطباء). شوربة. (حاشیه ٔ برهان چ معین ). معرب شوربا است که آب گوشت پخته باشد. (برهان ) (آنندراج ). شوربا. مرقه . خور
شورباخوریلغتنامه دهخداشورباخوری . [ خوَ / خ ُ ] (اِ مرکب ) ظرفی برای نهادن شوربا و دیگر آشها بر خوان . (یادداشت مؤلف ).
شورباجیةلغتنامه دهخداشورباجیة. [ جی ی َ ] (معرب ، اِ مرکب ) مرقه ای که تنها از برنج و نمک و آب کنند. (یادداشت مؤلف ).
شوربافروشلغتنامه دهخداشوربافروش . [ ف ُ ] (نف مرکب ) خوردی فروش . خوردی پز. شورباپز. مَرّاق . (یادداشت مؤلف ). شوربائی .