شواذلغتنامه دهخداشواذ. [ ش َ واذذ ] (ع ص ، اِ) ج ِ شاذّ. || ج ِ شاذّة. (اقرب الموارد). رجوع به شاذّ شود.
شواظلغتنامه دهخداشواظ. [ ش ِ / ش ُ ] (ع اِ) زبانه ٔ آتش بی دود. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (مهذب الاسماء). شعله ٔ آتش . (غیاث ). مارج . لهب . زبانه . زبانه ٔ آتش . (مهذب ا
شواظفرهنگ انتشارات معین(شُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - شعلة آتش که بی دود باشد. 2 - حرارت آتش یا آفتاب . 3 - فریاد و دشنام .
شواظفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. زبانۀ آتش؛ شعلۀ آتش که بیدود باشد: ◻︎ خلق بد دوزخ است و نار غضب / قهر و دیوانگی شواظ و لهب (اوحدی: ۵۰۴).۲. حرارت آتش یا آفتاب.۳. فریاد.۴. دشنام.
شوازبلغتنامه دهخداشوازب . [ ش َ زِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ شازب . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). رجوع به شازب شود.
شوازبلغتنامه دهخداشوازب . [ ش َ زِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ شازب . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). رجوع به شازب شود.
شؤوزةلغتنامه دهخداشؤوزة. [ ش ُ ئو زَ ] (ع مص ) شَاءَز. شُؤاز. درشت گردیدن مکان . || بلند شدن مکان . || سخت شدن مکان . || مضطرب شدن کسی از بیماری یا اندوه . || ترسیده شدن کسی .
غبیطینلغتنامه دهخداغبیطین . [ غ َ طَ ] (اِخ ) یوم الغبیطین یکی از ایام عرب است در آن هانی بن قبیصة الشیبانی به دست ودیعةبن اوس بن مرثد التیمی اسیر شد و شاعر عرب در این باره چنین گ
شازبلغتنامه دهخداشازب . [ زِ ] (ع ص ) درشت . (منتخب اللغات ). خشن . (اقرب الموارد). جای درشت . (منتهی الارب ). طریق شازب ؛ راه درشت . (ناظم الاطباء). || خشک لاغر. (منتخب اللغات