شنگللغتنامه دهخداشنگل . [ ش َ گ َ ] (اِ) جنسی از غله باشدو آن را مشنگ نیز گویند. (جهانگیری ). جنسی از غله را گویند. (برهان ). اسم فارسی کرسنه است که به فارسی مشنگ و به هندی شر ن
شنگللغتنامه دهخداشنگل . [ ش َ گ َ ] (اِخ ) نام قبیله ای بوده است در سیستان مقیم اوق : باز میان مردمان اوق تعصب شنگل و زاتورق افتاد اندر سنه ٔ احدی و اربعین [ و ثلاثمائة ] و بوال
شنگللغتنامه دهخداشنگل . [ ش َ گ ُ ] (اِ) شنکل . شنگول . شنگوله . دزد و راهزن و عیار. (برهان ). عیار و راهزن . (غیاث ). بمعنی شنگ . (جهانگیری ). || (ص ) شوخ . (غیاث ) (رشیدی ). ب
شنگللغتنامه دهخداشنگل . [ ش َ گ ُ ] (اِخ ) نام پادشاه هند که به مدد افراسیاب آمده بود. (برهان ). نام یکی از سلاطین هند. (ولف ). در شاهنامه نام یکی از شاهان هندوستان است که به مد
شنگل و منگللغتنامه دهخداشنگل و منگل . [ ش َ گ ُ ل ُ م َ گ ُ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) شنگ و مشنگ هر دو به یک معنی . دزد و راهزن . (لغت فرس اسدی ). نام دزدان . (حاشیه ٔلغت فرس اسدی ). ن
شنگل آبادلغتنامه دهخداشنگل آباد. [ ش َ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عباسی بخش بستان آباد شهرستان تبریز. سکنه ٔ آن 500 تن . محصول آن غلات و میوه . آب آن از چشمه . (از فرهنگ جغرافیای
شنگلکلغتنامه دهخداشنگلک . [ ] (اِ) اسم فارسی کرسنه است که به فارسی مشنگ و به هندی «شر» نامند. (فهرست مخزن الادویه ).
شنگلهلغتنامه دهخداشنگله . [ ش َ گ َ ل َ / ل ِ ] (اِ) مطلق خوشه را گویند اعم از خوشه ٔ خرما و انگور و گندم و جو. (برهان ) (از فرهنگ نظام ) (جهانگیری ). زنگله . چلازه . خوشه های خر
شنگل و منگللغتنامه دهخداشنگل و منگل . [ ش َ گ ُ ل ُ م َ گ ُ ] (ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) شنگ و مشنگ هر دو به یک معنی . دزد و راهزن . (لغت فرس اسدی ). نام دزدان . (حاشیه ٔلغت فرس اسدی ). ن
شنگل آبادلغتنامه دهخداشنگل آباد. [ ش َ گ ُ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عباسی بخش بستان آباد شهرستان تبریز. سکنه ٔ آن 500 تن . محصول آن غلات و میوه . آب آن از چشمه . (از فرهنگ جغرافیای
شنگلیانلغتنامه دهخداشنگلیان . [ ش َ گ َ ] (اِخ ) افراد منسوب به شنگل که نام قبیله ای است در سیستان . رجوع به تاریخ سیستان ص 364، 365، 367 شود.
شنگلکلغتنامه دهخداشنگلک . [ ] (اِ) اسم فارسی کرسنه است که به فارسی مشنگ و به هندی «شر» نامند. (فهرست مخزن الادویه ).
شنگلهلغتنامه دهخداشنگله . [ ش َ گ َ ل َ / ل ِ ] (اِ) مطلق خوشه را گویند اعم از خوشه ٔ خرما و انگور و گندم و جو. (برهان ) (از فرهنگ نظام ) (جهانگیری ). زنگله . چلازه . خوشه های خر