شاشندگیلغتنامه دهخداشاشندگی . [ ش َ دَ / دِ ] (حامص ) حالت و چگونگی شاشنده . عمل شاشنده . رجوع به شاشنده شود.
شاشندهلغتنامه دهخداشاشنده .[ ش َ دَ / دِ ] (نف ) نعت فاعلی از شاشیدن . که شاشد.که بول کند. که کمیز اندازد. رجوع به شاشیدن شود.
شنشنةلغتنامه دهخداشنشنة. [ ش ِش ِ ن َ ] (ع اِ) گوشت . (منتهی الارب ). مضغه یا قطعه از گوشت . (از اقرب الموارد). || پاره از هرچیزی . (منتهی الارب ). || هجیر. شیمة. دَیْدَن . دأب