شلوغلغتنامه دهخداشلوغ . [ ش ُ ] (ترکی ، ص ، اِ)جای انبوه از جمعیت . جای باجمعیت انبوه . اجتماع مردم . جایی که در آن جمعیت ازدحام کرده باشد: آب انبار شلوغ کوزه ٔ بسیار شکند. (یاد
شلوغگویش خلخالاَسکِستانی: šuluq دِروی: šuluq شالی: šuluq کَجَلی: šölöq/ xasəgi کَرنَقی: šoloq کَرینی: xasəgi/šuluq کُلوری: šuluq گیلَوانی: šuluq لِردی: šuluq
حصن شلوقةلغتنامه دهخداحصن شلوقة. [ ح ِ ن ِ ش َ ق َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 2 ص 198).
حصن شلوقةلغتنامه دهخداحصن شلوقة. [ ح ِ ن ِ ش َ ق َ ] (اِخ ) حصنی به اسپانیا. (حلل سندسیه ج 2 ص 198).
شنگهلغتنامه دهخداشنگه . [ ش َ گ َ / گ ِ ] (اِ) آلت تناسل را گویند. (برهان ) (انجمن آرا) (از آنندراج ). نره و آلت تناسل . (ناظم الاطباء). شرمگاه . ایر. نره . ذکر. قضیب : تا کس لب
بادلغتنامه دهخداباد. (اِ) هوایی که بجهت معینی تغییر مکان میدهد. هوایی که بسرعت بجهتی حرکت کند. ریح . ج ، ریاح .ریحه . (منتهی الارب ) (ترجمان القرآن ). تُرهة. رکاب السحاب . اَوب