شقذیلغتنامه دهخداشقذی . [ ش َ ق َ ذا ] (ع ص ) عقاب سخت گرسنه . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به شقذاء شود.
شغزیلغتنامه دهخداشغزی . [ ش َ زا ] (اِخ ) شغری . سنگ شغری نزدیک مکه که از آن بر ستور سوار شوند. (ناظم الاطباء). و رجوع به شغری شود.
شقذاءلغتنامه دهخداشقذاء. [ ش َ ] (ع ص ) عقاب سخت گرسنه . (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و رجوع به شقذی ̍ شود.