شغافلغتنامه دهخداشغاف . [ ش َ ] (ع اِ) غلاف دل یا پرده ٔ آن یا دانه ٔ دل یا خال سیاه آن یا درآمدنگاه بلغم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (دهار) (از ذخیره ٔ خو
شغافلغتنامه دهخداشغاف . [ ش ُ ] (ع اِ) درد تلاق . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || درد غلاف دل . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || شکم درد. (از اقرب الموار
درب الشقافلغتنامه دهخدادرب الشقاف . [ دَ بُش ْ ش َق ْ قا ] (اِخ ) موضعی است به مصر. (از منتهی الارب ).
درب الشقافلغتنامه دهخدادرب الشقاف . [ دَ بُش ْ ش َق ْ قا ] (اِخ ) موضعی است به مصر. (از منتهی الارب ).
شقفلغتنامه دهخداشقف . [ ش َ ق َ ] (ع اِ) سفال . || سفال شکسته ٔ ریزه . ج ، شِقاف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
شش کاکللغتنامه دهخداشش کاکل . [ ش َ / ش ِ ک ُ ] (اِ مرکب ) زردک بری را گفته اند و ششقاقل معرب آن است و با حذف شین دوم شقافل نیز گویند و مربای آن معروف است . (از آنندراج ) (از انجمن