شعرالغتنامه دهخداشعرا. [ ش ُ ع َ ] (از ع ، اِ) شعراء. چکامه سرایان و شاعران . (ناظم الاطباء). ج ِ شاعر. (دهار). چکامه سرایان . گویندگان . قافیه سنجان . قافیه پردازان . سخن سرایا
شعرافرهنگ فارسی عمید / قربانزادهدو ستاره در صورت فلکی کلب اکبر و کلب اصغر؛ دوخواهران. شعرای شامی: (نجوم) ستارۀ قدر اول از صورت کلب اصغر؛ غمیصا. شعرای یمانی: (نجوم) ستارۀ قدر اول از صورت کلب اک
شعرانلغتنامه دهخداشعران . [ ش َ ] (ع اِ) چراگاه و شوره گیاه که از سبزی به تیرگی زند. (از اقرب الموارد).
شعرای غمیصاءلغتنامه دهخداشعرای غمیصاء. [ ش ِ ی ِ غ ُ م َ ] (اِخ ) شعرای شامی . (از جهان دانش ) (مفاتیح ). رجوع به شعرای شامی شود.
شعرانیلغتنامه دهخداشعرانی . [ ش َ نی ی ] (اِخ ) نام یکی از خوشنویسان معروف در خط عربی است . (ابن ندیم ).
شعراءلغتنامه دهخداشعراء. [ ش ُ ع َ ] (ع اِ) ج ِ شاعر. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). شعرا (در تداول فارسی زبانان ). رجوع به شعرا و شاعر شود.
شعرانلغتنامه دهخداشعران . [ ش َ ] (ع اِ) چراگاه و شوره گیاه که از سبزی به تیرگی زند. (از اقرب الموارد).
شعرای غمیصاءلغتنامه دهخداشعرای غمیصاء. [ ش ِ ی ِ غ ُ م َ ] (اِخ ) شعرای شامی . (از جهان دانش ) (مفاتیح ). رجوع به شعرای شامی شود.
شعرانیلغتنامه دهخداشعرانی . [ ش َ نی ی ] (اِخ ) نام یکی از خوشنویسان معروف در خط عربی است . (ابن ندیم ).
شعرای غموصلغتنامه دهخداشعرای غموص . [ ش ِ ی ِغ َ ] (اِخ ) شعرای غمیصاء. شعرای شامی . (از مهذب الاسماء) (از یادداشت مؤلف ). رجوع به شعرای شامی شود.