ششصدلغتنامه دهخداششصد. [ ش َ / ش ِ ص َ ] (عدد مرکب ، ص مرکب ، اِ مرکب ) شش دفعه صد و سه دفعه دویست . (ناظم الاطباء). ستمائه . نماینده ٔ آن در ارقام هندیه 600 و در حساب جمل «خ »
ششصدگویش کرمانشاهکلهری: šasad گورانی: šasad سنجابی: šasad کولیایی: šasad زنگنهای: šasad جلالوندی: šasad زولهای: šasad کاکاوندی: šasad هوزمانوندی: šasad
ششصدگویش اصفهانی تکیه ای: šišsad طاری: šeysây طامه ای: šišsad طرقی: šešsây کشه ای: šešsây نطنزی: šeysad
زاهد ششصدهزارسالهلغتنامه دهخدازاهد ششصدهزارساله . [ هَِ دِ ش ِ ص َ هَِ ل َ / ل ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از ابلیس که ششصدهزار سال عبادت حق سبحانه و تعالی میکرد و بسبب انکار به لعنت گ
زاهد ششصدهزارسالهلغتنامه دهخدازاهد ششصدهزارساله . [ هَِ دِ ش ِ ص َ هَِ ل َ / ل ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) کنایه از ابلیس که ششصدهزار سال عبادت حق سبحانه و تعالی میکرد و بسبب انکار به لعنت گ
تبریزیلغتنامه دهخداتبریزی . [ ت َ ] (اِ) وزنی معادل ششصد و چهل مثقال . منی معادل چهل سیر. داعی الاسلام آرد: من تبریز که یک مقیاس وزن ایران است برای کشیدن اجناس که تقسیم بر چهار چا
تختلغتنامه دهخداتخت . [ ت ُ ] (اِ) بمعنی ششصد درهم نیز آمده است . (شعوری ج 1ورق 303 الف ). وزنه ای معادل 600 یا 400 درم . (ناظم الاطباء). اوقیه را نیز تخت خوانند. (شعوری ایضاً)