شخانهلغتنامه دهخداشخانه . [ ش َ ن ِ ] (اِ) ماده ای مانند شخار که در رنگرزی بکار برند. (ناظم الاطباء).
شانه ٔ دستلغتنامه دهخداشانه ٔ دست . [ ن َ / ن ِ ی ِ دَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایه از کف دست باشد. (از بهار عجم ). کف دست . (شمس اللغات ) : تا ز دستم رفت و همزانوی نااهلان نشست ش
شانه ٔ کرباسلغتنامه دهخداشانه ٔ کرباس . [ ن َ/ ن ِ ی ِ ک َ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) چوبی باشد که جولاهگان بر هر دو سر آن سوزنها بند کنند و آن را بر پهنای کرباس نهند پیش خود تا پهنای ک