شب پرهلغتنامه دهخداشب پره . [ ش َ پ َ رَ / رِ ] (اِ مرکب ) شب پرک . خفاش : شب پره گر وصل آفتاب نخواهدرونق بازار آفتاب نکاهد. سعدی .گر نبیند به روز شب پره چشم چشمه ٔ آفتاب را چه گن
شب پرهگویش کرمانشاهکلهری: parperɪk گورانی: parperɪk سنجابی: amšamɪlaš کولیایی: amšamɪlaš زنگنهای: amšamɪlaš جلالوندی: amšamɪlaš زولهای: amšamɪlaš کاکاوندی: amšamɪlaš هوزمانوندی:
شبپرهگویش اصفهانی تکیه ای: šâparak طاری: šabpar طامه ای: šabpara طرقی: šewpara کشه ای: šewpara نطنزی: paša
شبپرهگویش خلخالاَسکِستانی: šappara دِروی: šappara شالی: šappara کَجَلی: parpara کَرنَقی: šappara کَرینی: šabpara کُلوری: šavpara گیلَوانی: šappara لِردی: šabpara
شبلغتنامه دهخداشب . [ ش َب ب ] (ع اِ) نوعی از زاج باشد و آن را زاج بلور خوانند و گویند که آن از کوه فروچکد و مانند یخ بفسرد و بهترین وی آن است که از جانب یمن آورند و گویند که