شب زنده دارلغتنامه دهخداشب زنده دار. [ ش َ زِ دَ / دِ ] (نف مرکب ) قائم الیل . شب بیدار. (مجموعه ٔ مترادفات ص 221). آنکه شب را بیدار بماند. شب خیز. که شب را به دعا یا پاسبانی به صبح رس
شب زنده دارلغتنامه دهخداشب زنده دار. [ ش َ زِ دَ / دِ ] (نف مرکب ) قائم الیل . شب بیدار. (مجموعه ٔ مترادفات ص 221). آنکه شب را بیدار بماند. شب خیز. که شب را به دعا یا پاسبانی به صبح رس
شب زنده داریلغتنامه دهخداشب زنده داری . [ ش َ زِ دَ / دِ ] (حامص مرکب ) عمل شب زنده دار. شب بیداری . پاسبانی در شب .