شبنملغتنامه دهخداشبنم . [ ش َ ن َ ] (اِ مرکب ) صقیع. (بحر الجواهر). قطرات ریزه ٔ آب که در شبهای مرطوب بر زمین ریزد. (فرهنگ نظام ). بخار آب که به شکل قطره های بسیار کوچک در شبهای
شبنمگویش خلخالاَسکِستانی: ši دِروی: še شالی: šaqənam کَجَلی: še کَرنَقی: še کَرینی: še کُلوری: šaqše گیلَوانی: šaq لِردی: še
شبنمگویش کرمانشاهکلهری: âweŋ گورانی: âweŋ/ xüsa سنجابی: âweŋ/ ânŋu: کولیایی: âweŋ/ ânŋu: زنگنهای: âweŋ/ ânŋu: جلالوندی: âweŋ/ ânŋu: زولهای: âweŋ/ ânŋu:/ âve: کاکاوندی: âweŋ/ â
شبنم سپیدwhite dewواژههای مصوب فرهنگستانشبنمی که بعد از شکلگیری اولیۀ آن، براثرِ کاهش دما به زیر صفر درجۀ سلسیوس، منجمد شده است