شبلهلغتنامه دهخداشبله . [ ش َ ل ِ ] (هندی ، اِ) نیزه ٔ کوتاه . (ناظم الاطباء). ظاهراً صورتی از «شَل » باشد که همان نیزه ٔ کوتاه است که گاهی دوپره و سه پره سازند ومؤلف بهار عجم
شبله پسلغتنامه دهخداشبله پس . [ ش َ ل ِ پ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش مرکزی صومعه سرا شهرستان فومن . دارای 151 تن سکنه . آب آن از رودخانه و چشمه ٔ محلی و محصول آن برنج و توت
شبله پسلغتنامه دهخداشبله پس . [ ش َ ل ِ پ َ ] (اِخ ) دهی از دهستان مرکزی بخش مرکزی صومعه سرا شهرستان فومن . دارای 151 تن سکنه . آب آن از رودخانه و چشمه ٔ محلی و محصول آن برنج و توت
شبلیلغتنامه دهخداشبلی . [ ش ِ ] (اِخ ) دماوندی . ابوبکر دلف بن جحدر شبلی . زاهد و پرهیزگار معروف . وی در آغاز کار، والی دنباوند (دماوند) بود و سپس پرده دار موفق عباسی شد (و پدرش
برنجلغتنامه دهخدابرنج . [ ب ِ رِ ] (معرب ، اِ) معرب پرنگ که به هندی پتیل گویند و آن مس و جست (؟) ممزوج باشد. (غیاث ). به تازی آنرا اَرزیز نامند، و ترجمه ٔ «شبله » که به هندی کاف