شبدرلغتنامه دهخداشبدر. [ ش َ دَ ] (اِ) شبذر. نباتی است جنس ینجه .(از آنندراج ). گیاهی است که اسپست نیز گویند. (ناظم الاطباء). گیاهی است از تیره ٔ پروانه داران که یکساله یا دوسال
شبدرگویش خلخالاَسکِستانی: aspest دِروی: xaša کَجَلی: âsbez کَرنَقی: xaša کَرینی: šavdar کُلوری: xaša گیلَوانی: šabdar لِردی: gogâlaga vâš
شبدرگویش کرمانشاهکلهری: šawdar گورانی: šawdar سنجابی: šawdar کولیایی: šawdar زنگنهای: šawdar جلالوندی: šawdar زولهای: šawdar کاکاوندی: šawdar هوزمانوندی: šawdar
شبدرفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی خودرو یا کاشتنی با سه برگچۀ گرد که معمولاً به مصرف خوراک دام میرسد.
شبدر بِرسیمberseem clover, berseemواژههای مصوب فرهنگستانگیاهی از خانوادۀ نیامداران که برای اصلاح خاک یا تولید علوفه کشت میشود متـ . شبدر مصری