شباویزفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهمرغ حق؛ جغد: ◻︎ منم دُراچهٴ مرغان شبخیز / همهشب مونسم مرغ شباویز (نظامی۳: ۲۲۵).
شباویزفرهنگ نامها(تلفظ: šabāviz) (= شب آویز) ، مرغی که به شب خود را به یک پای بیاویزد و حق حق گوید و او را حق گوی نیز گویند ، مرغ شب آهنگ .
شب آویزلغتنامه دهخداشب آویز. [ ش َ] (اِ مرکب ) شباویز. مرغی که به شب خود را به یک پای بیاویزد و حق حق گوید و او را حق گوی نیز گویند. (از فرهنگ رشیدی ) (از فرهنگ سروری ) (از انجمن آ
شب آویزفرهنگ انتشارات معین(شَ) (اِمر.) = شباویز: مرغ حق ، پرنده ای که شب هنگام از شاخه درختان آویزان می شود و می خواند.
مرغ شب آویزفرهنگ انتشارات معین( ~ِ شَ) (اِمر.) چوک ، مرغ حق ، پرنده ای است شبیه جغد که خود را از درخت آویزان می کند و پی درپی فریاد می کشد.
حق گوفرهنگ انتشارات معین(ی ) (حَ) [ ع - فا. ] (ص فا.)1- حقیقت - گوی ، راست گوی . 2 - مرغ حق ، مرغ شباویز.
چوکلغتنامه دهخداچوک . (اِ) مرغی است که خویشتن از درخت بیاویزد. (فرهنگ اسدی ). نام جانوری که خود را از شاخ درخت بیاویزد و حق حق کند تا زمانی که قطره ٔ خونی از دهان او بچکد. (جها
مرغفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. جانوری از خانوادۀ ماکیان که برای استفاده از گوشت یا تخمش پرورش مییابد؛ مرغ خانگی.۲. پرنده. مرغ استخوانخوار:۱. عقاب شکاری.۲. هما. مرغ انجیرخوار: (زیستشناسی