شاهدیلغتنامه دهخداشاهدی . [ هَِ ] (اِخ ) نام اجدادی ابواسحاق ابراهیم بن عبدالوهاب بن احمدبن خلف بن شاهد نسفی شاهدی است . و در 413 هَ . ق . در شهر کش درگذشته است . (لباب الانساب ج
شاهدیلغتنامه دهخداشاهدی . [ هَِ ] (اِخ ) (الَ ...) نسبت به شاهدبن عک بن غدثان بن عبداﷲبن ازد و از این جد است سملقةبن مری بن الفجاع کاهن عکی ، شاهدی که حکومت عک را داشت و نیز از ا
شاهدیلغتنامه دهخداشاهدی . [ هَِ ] (حامص ) شاهد بودن . حسن . زیبایی . (یادداشت مؤلف ). دلبری . شوخی . شوخ و شنگی : نشاید شاهدی را کرم پیله که بیش از چشم و ابرویی ندارد. خاقانی .چ
شاهدیلغتنامه دهخداشاهدی . [ هَِ ] (ص نسبی ) منسوب است به شاهد که نام بعضی از اجداد است . (از انساب سمعانی ).
شاهدی بلگرامیلغتنامه دهخداشاهدی بلگرامی . [ هَِ ی ِ ب ِ ] (اِخ ) میرعبدالواحد حسینی واسطی بلگرامی . شاگرد شیخ صفی سایی پوری و شیخ حسین سکندره بود از آثار اوست : سنابل . حل شبهات . شرح کا
شاهدی ددهلغتنامه دهخداشاهدی دده . [ هَِ دَ دِ ] (اِخ ) ابراهیم دده فرزند صالح مغلوی . شیخ زاویه ٔ مولویه متولد 875 هَ . ق . است از اوست : مفردات مثنوی که از هر دفتری از دفاتر ششگانه
شاهدی کردنلغتنامه دهخداشاهدی کردن . [ هَِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دلبری کردن . دلربائی کردن . شوخی و رعنائی کردن : وین پری پیکران حلقه بگوش شاهدی میکنند و جلوه گری .سعدی .
شاهدی بلگرامیلغتنامه دهخداشاهدی بلگرامی . [ هَِ ی ِ ب ِ ] (اِخ ) میرعبدالواحد حسینی واسطی بلگرامی . شاگرد شیخ صفی سایی پوری و شیخ حسین سکندره بود از آثار اوست : سنابل . حل شبهات . شرح کا
شاهدی ددهلغتنامه دهخداشاهدی دده . [ هَِ دَ دِ ] (اِخ ) ابراهیم دده فرزند صالح مغلوی . شیخ زاویه ٔ مولویه متولد 875 هَ . ق . است از اوست : مفردات مثنوی که از هر دفتری از دفاتر ششگانه
شاهدی کردنلغتنامه دهخداشاهدی کردن . [ هَِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) دلبری کردن . دلربائی کردن . شوخی و رعنائی کردن : وین پری پیکران حلقه بگوش شاهدی میکنند و جلوه گری .سعدی .
اثر انگشتfingerprintواژههای مصوب فرهنگستان[شیمی] شاهدی برای وجود یا هویت مادهای که به روش طیفنمایی به دست میآید [علوم نظامی] خطوط و شیارهای خاص انگشتان دست یا پا که در هنگام لمس کردن اشیا روی آنها ب
چهارابرولغتنامه دهخداچهارابرو. [ چ َ / چ ِ اَ ] (ص مرکب ) شاهدی که خط پشت لب وی دمیده باشد || یک قسم از قلندران که موهای ریش و بروت و ابرو را میتراشند. رجوع به چارابرو شود. || (اِخ