شالپوشلغتنامه دهخداشالپوش . (نف مرکب ) آنکه شال پوشد. آنکه از پارچه ٔ شال جامه کند و بر تن نماید. || (ن مف مرکب ) پوشیده بشال . درپیچیده بشال .
شالپوشیلغتنامه دهخداشالپوشی . (حامص مرکب ) عمل شال پوش . || درپیچیدن به شال . پوشیدن بشال . || (اِ مرکب ) پارچه ٔ کلفتی که در زیر سلاح اسب میگذارند. (ناظم الاطباء). این جای دیگر دی
حصار شالپوشلغتنامه دهخداحصار شالپوش . [ ح ِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش شهریار شهرستان تهران . واقع در یازده هزارگزی جنوب باختری علیشاه عوض و شش هزارگزی جنوب راه ماشین رو فرعی علیشاه
شالپوشیلغتنامه دهخداشالپوشی . (حامص مرکب ) عمل شال پوش . || درپیچیدن به شال . پوشیدن بشال . || (اِ مرکب ) پارچه ٔ کلفتی که در زیر سلاح اسب میگذارند. (ناظم الاطباء). این جای دیگر دی
حصار شالپوشلغتنامه دهخداحصار شالپوش . [ ح ِ ] (اِخ ) ده کوچکی است از بخش شهریار شهرستان تهران . واقع در یازده هزارگزی جنوب باختری علیشاه عوض و شش هزارگزی جنوب راه ماشین رو فرعی علیشاه
شاللغتنامه دهخداشال . (اِ) پارچه ٔ پشمی یا کرکی مخصوص که در شهرهای ایران بویژه در کرمان و مشهد و خلخال بافته می شود وبرای پالتو و لباسهای زمستانی بکار میرود. طرز تهیه ٔ آن به ا
جولخیلغتنامه دهخداجولخی . [ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به جولخ . قلندر شال پوش را گویند. (برهان ). پشمینه پوش . رجوع به جولقی شود.
جولقیلغتنامه دهخداجولقی . [ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به جولق . قلندر شال پوش باشد، و بفتح اول و کسر ثالث هم آمده . (برهان ). ژنده پوش و قلندر پشمینه پوش . (غیاث اللغات ) : ناگهانی ج