شاعرةلغتنامه دهخداشاعرة. [ ع ِ رَ ] (ع ص ) تأنیث شاعر. زنی که شعر گوید. (ناظم الاطباء). زن شاعر قافیه گوی . (مهذب الاسماء). ج ، شَواعِر و شاعرات . رجوع به شاعر شود. || کلمة شاعر
شعارةلغتنامه دهخداشعارة. [ ش ِ رَ ](ع اِ) اصل مناسک حج و معظم آن ، مانند: وقوف و طواف و امثال آن . ج ، شَعائِر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نشانها
ذلفاءلغتنامه دهخداذلفاء. [ ذَ ] (اِخ ) شاعره ای معاصر خلفای عباسی . ابن الندیم در الفهرست گوید: شاعره ای قلیل الشعر است - انتهی . و او را با ابونواس ماجرائی چند است . رجوع به قام