شاشهلغتنامه دهخداشاشه . [ ش َ / ش ِ ] (اِ)بول باشد یعنی کمیز. (لغت فرس ). کمیز بود یعنی بول .(اوبهی ). بول و کمیز باشد. (برهان ). بول باشد خواه از انسان و خواه از حیوان . (شعوری
شاشه دانلغتنامه دهخداشاشه دان . [ش َ / ش ِ ] (اِ مرکب ) شاشدان . آبدان . مثانه . || گلدان و ظرفی که درآن شاش کنند. (ناظم الاطباء). رجوع به شاشدان شود.
شاشه زدنلغتنامه دهخداشاشه زدن . [ ش َ / ش ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) شاش زدن . || ترشح و لعاب زدن . رجوع به شاشه و شاش زدن شود. || سبز شدن نان و امثال آن در رطوبت . (یادداشت مؤلف ).شپشه
شاشه کردنلغتنامه دهخداشاشه کردن . [ ش َ / ش ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شاش کردن . (ناظم الاطباء). آب تاختن . بول کردن . رجوع به شاش کردن شود.
شاشه دانلغتنامه دهخداشاشه دان . [ش َ / ش ِ ] (اِ مرکب ) شاشدان . آبدان . مثانه . || گلدان و ظرفی که درآن شاش کنند. (ناظم الاطباء). رجوع به شاشدان شود.
شاشه زدنلغتنامه دهخداشاشه زدن . [ ش َ / ش ِ زَ دَ ] (مص مرکب ) شاش زدن . || ترشح و لعاب زدن . رجوع به شاشه و شاش زدن شود. || سبز شدن نان و امثال آن در رطوبت . (یادداشت مؤلف ).شپشه
شاشه کردنلغتنامه دهخداشاشه کردن . [ ش َ / ش ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شاش کردن . (ناظم الاطباء). آب تاختن . بول کردن . رجوع به شاش کردن شود.