شادهلغتنامه دهخداشاده .[ دَ / دِ ] (ص ) شاد. (شعوری ). شادمان : به یک تخت دو شاده بنشاندندعقیق و زبرجد برافشاندند.فردوسی (شاهنامه چ بروخیم ج 1 ص 219 بیت 1622، نسخه بدل ).
شادحلغتنامه دهخداشادح . [ دِ ] (ع ص ) واسع. (اقرب الموارد). فراخ . (منتهی الارب ): کلاً شادح ؛ ای واسع؛ گیاه فراخ . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ).
شادهرمزلغتنامه دهخداشادهرمز. [ هَُ م ُ ] (اِخ )نام کوره ای منسوب به هرمز شاه و از نواحی بغداد. اول آن سامرا و هفت طسوج بوده (از جمله ) شهر مداین که در آن ایوان است و طسوج الرازان ا
شادهرمزلغتنامه دهخداشادهرمز. [ هَُ م ُ ] (اِخ )نام کوره ای منسوب به هرمز شاه و از نواحی بغداد. اول آن سامرا و هفت طسوج بوده (از جمله ) شهر مداین که در آن ایوان است و طسوج الرازان ا
قجرابلغتنامه دهخداقجراب . [ ق َ ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ شهرستان ملایر. واقع در24000 گزی شمال خاوری شهر ملایر و 6000 گزی شمال باختری راه اتومبیل رو ملایر به شاده ارا
لفمجانلغتنامه دهخدالفمجان . [ ل َ م َ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان لاهیجان واقع در قسمت باختری لاهیجان و شمال سیاهکل و از 27 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت
رودبنهلغتنامه دهخدارودبنه . [ ب ُ ن َ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز دهستان رودبنه است از بخش مرکزی شهرستان لاهیجان واقع در 10هزارگزی شمال باختری لاهیجان . منطقه ای است جلگه ای و هوایی معتد
شادگانلغتنامه دهخداشادگان . [دَ / دِ ] (اِخ ) (گلشن ) در داستان خسرو و شیرین شاهنامه ، از گلشنی به این نام یاد شده است : بشد تیز تا گلشن شادگان که بد جای گوینده آزادگان . فردوسی .